De huidige langhuis boerderij, onderdeel van het landgoed De Boom, is gebouwd in 1878 zo staat ook vermeld op de steen in de gevel.
Waarschijnlijk heeft op dit erf vanaf de twaalfde eeuw een boerderij gestaan. Dit erf was in de Middeleeuwen het centrum van een bisschoppelijk gerecht genaamd Zandbrink. Hier werd rogge en haver afgeleverd en opgeslagen in een zogenaamde spijker. Er was waarschijnlijk een stenen herenkamer aan de boerderij gebouwd die dienst deed als gerechts- en bestuurskamer. Dit bisschoppelijk gerecht werd later opgesplitst in Snorrenhoef en Asschat.
In de Middeleeuwen is het erf Zandbrink opgesplitst in Klein en Groot Zandbrink en een klein stukje grond voor de Zandbrinker molen. De belasting (tijns) in die tijd werd in de vorm van Derde Garve (1/3 van de oogst) betaald. Dit was een vorm van belasting die tot 1135 alleen was voorbehouden aan oudere boerderijen. Latere hoeves betaalden in geld.
Het opschrift aan de gevel 'Groot Zandbrink 1381' slaat op een schriftelijke vermelding in de leenmanlijst, hoewel de boerderij toen Sambryngk of Sambringh genoemd werd.
Boven de toegangsdeur is in het bovenraam een oude germaanse levensboom te zien. Aangebouwd aan de boerderij is een zomerhuis - bakhuis.
Bij opgravingen aan de overkant van de weg heeft men de resten van een gracht met daarbinnen resten van een stenen fundering, vermoedelijk het oude stenen huis Groot Zandbrink, aangetroffen.
In 1999 is deze boerderij uitgeroepen tot boerderij van het jaar van de provincie Utrecht.
Bron:Ingezonden door: Historische Kring Leusden