terug

Opgraving, Stadhuisplein 1992

Stadhuisplein 1992

1992

Uitbreiding van het bestaande stadhuis en aanleg van een ondergrondse parkeergarage vormden aanleiding van een klein archeologie onderzoek dat een enorme omvang kreeg. Tijdens de eerste dag van de opgraving maakte de vondst van enkele graven al snel duidelijk dat er sprake was van een kerkhof. In eerste instantie werd gedacht hier nog net een restje van de (voormalige) 'Algemene Burger Begraafplaats' op het Davidsbolwerk te hebben aangesneden. Dit kerkhof was in 1970 al geruimd tbv de bouw van het stadhuis. Naarmate de opgraving vorderde bleek dit niet langer houdbaar: de hoeveelheid graven nam gestaag toe en bevonden zich al ver buiten de bekende grenzen van het kerkhof. In tien weken tijd zijn ruim 240 graven onderzocht, die bij het (tot dat moment toe nog onbekende grafveld van het) nabij gelegen Observanten klooster behoorde, dat in gebruik is geweest van 1480 tot 1587 of 1588. De graven lagen kop aan voet in lange rijen van noord naar zuid, meestal drie of vier graven boven op elkaar. Tussen de rijen met graven bevonden zich mogelijk de paden die over het kerkhof liepen. Van grafmonumenten is niets terug gevonden. Tijdens de opgraving bleek al snel dat het merendeel van de jonge kinderen langs de rand van het kerkhof lagen. Bij veel graven zijn spelden gevonden, gebruikt om het doodskleed mee dicht te spelden. Aan kledingsresten, sieraden en schoenen is niets terug gevonden, op een enkele kledinghaak na. Het hout waar de kisten van gemaakt zijn, betreft het voor die tijd vrij goedkope populier- of wilgen hout. De vorm van de kist is aan de hand van de positie van de spijkers te herleiden, en deze wijzen allemaal op een goedkoop rechthoekig model. Dit hoeft niet te wijzen op armoede; ook de afwijzing van rijkdom (om religieuze redenen typerend voor de observanten) kan een verklaring zijn van de sobere graven, kisten en bijgiften.

Centrum voor Archeologie, gemeente Amersfoort, STPL'92, 26686

Info ReactiesAfbeeldingen Streetview